Το Σαββατοκύριακο 05 και 06 Σεπτεμβρίου 2026, ήταν πολύ πλήρες αγωνιστικά, με την δράση να είναι έντονη και εντός αλλά και εκτός συνόρων
Ίσως το πιο ενδιαφέρον κομμάτι αυτού του διημέρου να εξελισσόταν στην Γαλλία με τους πρωταθλητές Ελλάδος Ασφάλτου στην κατηγορία F2 του 2025 και επικεφαλής της φετινής βαθμολογίας μέχρι στιγμής, Χρήστο Αυγερόπουλο – Στράτο Γιαβάση, να συμμετέχουν στο διάσημο Rallye Mont-Blanc Morzine, που διεξήχθη από 3 έως τις 5 Σεπτεμβρίου.
Το γνώριμο σε εμάς Peugeot 208 Rally4, πάτησε τα “πατρικά” του εδάφη και με τον αριθμό 135 στις πόρτες, το ελληνικό πλήρωμα αντιμετώπισε 34 αυτοκίνητα προδιαγραφών Rally4, σε έναν αγώνα που συγκέντρωσε συνολικά 273 συμμετοχές σε όλες τις κατηγορίες.
Το πιο κάτω κείμενο δια χειρός Χρήστου Αυγερόπουλου περιγράφει όσα πιο έντονα και με λεπτομέρεια την μοναδική εμπειρία που έζησε η ομάδα και το πλήρωμα:
Rallye Mont-Blanc Morzine 2026- Εμπειρία ζωής!
Από που να ξεκινήσω και που να τελειώσω. Σίγουρα πρόκειται για τον δυσκολότερο αγώνα ράλλυ με διαφορά της αγωνιστικής μας πορείας. Παρ’ όλα αυτά, ένα όνειρο έγινε πραγματικότητα…μέχρι το επόμενο!
– Αναγνωρίσεις: Δύο περάσματα από κάθε ειδική! Πολλές οι ώρες μελέτης στα βίντεο ώστε να μπορέσουμε να ανταπεξέλθουμε σε αυτά τα δεδομένα με άγνωστες ειδικές για εμάς.
– Shakedown: Συνειδητοποιούμε ότι το όριο του αυτοκινήτου μας είναι άλλο σε σχέση με την Ελλάδα. Η απίστευτη πρόσφυση της Γαλλικής ασφάλτου αλλάζει τα δεδομένα που γνωρίζαμε μέχρι σήμερα!
– Ειδική 1η: Περνάμε την ειδική μυαλωμένα με προσεκτικό ρυθμό, αλλά παίρνουμε μια άγρια γεύση από το τι μας περιμένει. Πολλά τα χώματα που κάνουν αναγκαία την “μπούκα” σε ρυθμούς που δεν έχουμε συνηθίσει αλλά τερματίζουμε πολύ κοντά στο στόχο μας (την 10αδα των Rally4 με 35 στο σύνολό τους).
– Ειδική 2η: Ανεβάζουμε λίγο το ρυθμό μας και κάνουμε καλύτερο χρόνο (10o) σε σχέση με την εναρκτήρια ειδική του αγώνα. Αρχίζει, όμως να μας διακατέχει η αίσθηση ότι μπορεί να βρεθούμε προ εκπλήξεως, καθώς υπήρχαν χώματα σε σημεία που δεν περιμένουμε. Η χρήση του Gravel Crew μοιάζει αναγκαία πλέον κάτι που εμείς δεν είχαμε τη δυνατότητα να έχουμε.
– Ειδική 3η: Ακόμα καλύτερος ο ρυθμός μας, όμως καθώς περνάμε, αρχίζουν να ξετυλίγονται μπροστά μας έντονες εικόνες από τις εξόδους άλλων πληρωμάτων. Η ειδική βρίσκεται σε τρομερά άσχημη κατάσταση για εμάς, καθώς, όντας 135η διέλευση στον δρόμο, οι συνθήκες έχουν γίνει ιδιαίτερα δύσκολες. Αυτό μας αναγκάζει σε ένα ξεκόλλημα, με αποτέλεσμα να τραυματίσουμε το Peugeot, πίσω δεξιά. Παρ’ όλα αυτά, συνεχίζουμε κανονικά! Στο τέλος της ειδικής, έχοντας πλέον πιάσει το προπορευόμενο αυτοκίνητο και με τη σκόνη να περιορίζει σημαντικά την ορατότητα, πατάμε ξανά ακάθαρτο. Ένα ακόμη τετακέ, ευτυχώς με λίγα χιλιόμετρα, μας αναγκάζει να αναθεωρήσουμε τον τρόπο που θα συνεχίσουμε.
– Ειδική 4η: Ενημερωνόμαστε ότι ακυρώνεται μετά από άσχημες εξόδους δύο αυτοκινήτων της κατηγορίας Rally2.
– Ειδική 5η: Η επαναλαμβανόμενη 3η ειδική έχει πλέον δείξει για τα καλά τα δόντια της. Στο κοντρόλ μας ενημερώνουν: «Προσοχή! Η κατάσταση είναι πολύ δύσκολη. Από το 1ο έως το 4ο χιλιόμετρο υπάρχουν πέντε ατυχήματα». Επικρατεί η λογική και ξεκινάμε, έχοντας πάρει την απόφαση να προστατεύσουμε εμάς και το αυτοκίνητο. Η κατάσταση, όμως, ήταν πραγματικά τρομακτική. Τυφλά σημεία στα φρένα είχαν μετατραπεί σε χωμάτινες παγίδες, ενώ δεξιά και αριστερά του δρόμου βλέπαμε αυτοκίνητα τουμπαρισμένα. Σε μια τέτοια ειδική, το να μείνουμε ψύχραιμοι και να φτάσουμε στον τερματισμό ήταν πλέον ο απόλυτος στόχος.
– Ειδική 6η – Νυχτερινή: Ακυρώνεται στις 12 τα μεσάνυχτα, ενώ βρισκόμαστε στο ΣΕΧ. Ασθενοφόρα μπαίνουν στην ειδική, ενώ περνώντας αργότερα από τη διαδρομή ως απλή, μετράμε περισσότερες από πέντε εξόδους και διαπιστώνουμε πως το οδόστρωμα έχει πλέον μετατραπεί σχεδόν αποκλειστικά σε χωμάτινη επιφάνεια.
Τελειώνοντας την ημέρα, σε συζήτηση με τους συναθλητές μας, νιώθαμε πραγματικά τυχεροί που δεν πήραμε εκκίνηση. Πλέον έχουμε αντιληφθεί πως το να ακολουθήσουμε τον ρυθμό μας σε τόσο άγνωστες ειδικές, με άγνωστα και συνεχώς μεταβαλλόμενα «βρώμικα» σημεία, μπορεί να γίνει επικίνδυνο έως και καταστροφικό. Άλλωστε, η οδήγηση με τις γραμμές που έχουμε συνηθίσει σημαίνει μόνιμα πάτημα στο ακάθαρτο, με αποτέλεσμα το αυτοκίνητο να ξεκολλάει συνεχώς. Σε αυτές τις συνθήκες, όμως, το ρίσκο ήταν πλέον πολύ μεγαλύτερο από το όφελος.
Παρότι η δεύτερη ημέρα έδειχνε να είναι σε καλύτερη κατάσταση, κυρίως λόγω της μορφολογίας των ειδικών, το Peugeot, μπαίνοντας στο πρωινό service, δείχνει να έχει πρόβλημα στο τιμόνι. Κι όμως, με μόλις 20 λεπτά διαθέσιμα, η ομάδα μας για ακόμη μία φορά κάνει ρεκόρ αλλαγής, προσπαθώντας να μας δώσει τη λύση πριν από την εκκίνηση.
Δυστυχώς, η διαρροή στην αντλία του τιμονιού πετάει το λουρί μόλις στο 1ο χιλιόμετρο της 7ης ειδικής. Και τότε κατάλαβα στην πράξη την απάντηση του Σταμάτη, όταν τον είχα ρωτήσει πώς θα είναι η αίσθηση αν μείνω από υδραυλικό: «ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙΣ ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΑ.» Το τιμόνι πλέον είναι εξαιρετικά δύσκολο, χωρίς δυναμό επίσης, και η εγκατάλειψη μοιάζει μονόδρομος. Λίγο παρακάτω, κινούμαστε αργά με αλάρμ, προσπαθώντας να καταλάβουμε ποιες επιλογές έχουμε. Σε ένα αμφιθεατρικό σημείο, γεμάτο από περίπου 200 θεατές, βλέπω ξαφνικά τρεις ελληνικές σημαίες στο βουνό. Είναι οι δικοί μας άνθρωποι. Άνθρωποι που ταξίδεψαν, ξόδεψαν χρήματα, περίμεναν με αγωνία για ένα πέρασμα δέκα δευτερολέπτων. Και τότε είπαμε: «ΟΧΙ ΡΕ! ΘΑ ΣΕ ΦΤΑΣΟΥΜΕ ΣΤΗ ΡΑΜΠΑ!»
Βγαίνουμε από την ειδική και μαζί μας, στο τσαντάκι, έχουμε ένα θαυματουργό powerbank, κάποιος είχε προνοήσει. Η μπαταρία είναι πλέον αδύναμη για να ξαναπάρει μπροστά το 208, όμως αυτό το μικρό «όπλο» μας δίνει τη λύση για να μπορέσουμε να εκκινήσουμε την 8η ειδική των 20 χιλιομέτρων και στη συνέχεια την 9η των 14 χιλιομέτρων. Τα χέρια μου είναι μουδιασμένα από τους πόνουςη οθόνη φωνάζει χαμηλή τάση αλλα προχωραμε !Η οδήγηση του 208 χωρίς υδραυλικό τιμόνι είναι κάτι που μόνο όποιος το έχει βιώσει μπορεί πραγματικά να καταλάβει. Ούτε εγώ το γνώριζα μέχρι εκείνη τη στιγμή… αλλά το έμαθα. Κι όμως, καταφέρνουμε να αντέξουμε στην 8η και την 9η ειδική και τελικά να φτάσουμε στο service. Εκεί είναι η στιγμή που νιώθεις πως βρίσκεσαι σε καλά χέρια. Ξέραμε ότι έχουμε μεγάλη διαρροή, όμως συμφωνούμε με την ομάδα να φτάνουμε χωρίς υδραυλικό στα ΣΕΧ και, γεμίζοντας εκεί υγρά, να μπορούμε να περνάμε τις ειδικές με υδραυλικό τιμόνι — σχεδόν τουλάχιστον. Έτσι, στην 10η και την 11η ειδική, είδαμε και μας είδαν ξανά οι δικοί μας άνθρωποι. Αυτή τη φορά με χαμόγελα.
Και στην 12η ειδική, τα αφερεμένα Andreas Likothanassis , Sotiris Kyriazis και Nikos Tsakiris , με τις φωνές και την παρουσία τους, μας έκαναν να μη νιώθουμε μόνοι μέσα στις «5ες» της La Côte d’Arbroz – Taninges. Και τελικά, ο τερματισμός ήρθε! Δυστυχώς, όχι με την οδηγική απόλαυση που θα θέλαμε σε έναν τέτοιο αγώνα. Όμως, αυτός ο αγώνας μας άφησε κάτι πολύ μεγαλύτερο: μια τεράστια εμπειρία. Μια εμπειρία που μας έκανε καλύτερους, σοφότερους και πιο ικανούς να αντιμετωπίζουμε διαφορετικές συνθήκες από αυτές που έχουμε συνηθίσει στα Ελληνικά δεδομένα.
Ένα τεράστιο ευχαριστώ στην ομαδάρα μας, την Autorace Padieras , που βρίσκει πάντα λύση για οτιδήποτε και βρίσκεται δίπλα μας σε κάθε δύσκολη στιγμή. Στους ανθρώπους που ταξίδεψαν, βρέθηκαν εκεί και μας έδωσαν δύναμη από κοντά, αλλά και σε όλους εκείνους που, από μακριά, με ένα απλό μήνυμα, μια ευχή ή μια κουβέντα, μας έδιναν το κουράγιο να συνεχίσουμε και να ζήσουμε κάτι που έμοιαζε απλά “σκέψη ” λίγα χρόνια πριν !
Ένα ξεχωριστό ευχαριστώ στο GRally και ιδιαίτερα στον Apostolis Ap , που στήριξε, προώθησε και έγινε κομμάτι αυτής της προσπάθειάς μας. Ευχαριστούμε κάθε μέσο που πρόβαλε και έδωσε χώρο στην προσπάθειά μας, αλλά και τους χορηγούς μας, που είναι σταθερά δίπλα μας και μας στηρίζουν σε κάθε μας βήμα: Ardeca Lubricants, Banner, ΙΚΤΕΟ Κιάτου, METZGER, COFFE XP.
Και τέλος, ένα μεγάλο ευχαριστώ στην ΟΜΑΕ, που μεσολάβησε για τη συνεργασία και την εκπτωτική χορηγία της SUPERFAST Ferries, αλλά και ένα ξεχωριστό ευχαριστώ στη SUPERFAST Ferries για τη στήριξή της και τη σημαντική βοήθεια, που συνέβαλε ουσιαστικά στο να πραγματοποιηθεί αυτό το ταξίδι!
Τελικά το να δω φωτογραφία του 208 με εμάς μέσα και το αγαπημένο μου Mont Blanc χωρίς να είναι προϊόν επεξεργασίας ακόμα μοιάζει παράξενο αλλά είναι από τις εικόνες που μένουν αξέχαστες…..μέχρι τις επόμενες!!!
